Όταν σβήσουν τα φώτα (Ίαμβος) είναι ο τίτλος της πρώτης ποιητικής συλλογής του Κώστα Νησιώτη. Πρόκειται για βιωματικά ποιήματα μιας ευρύτερης γκάμας θεμάτων με σκηνικό το ζωή, την επιθυμία, τον πόνο, την απώλεια, το στοχασμό, την πεζότητα των πραγμάτων, το μάταιο του κόσμου τούτου. Ο ποιητής δαμάζει την ύλη του χωρίς κραυγές, αλλά με νηφάλιο βηματισμό στις άκρες του φωτός πριν όλα βυθιστούν στο σκοτάδι (ξανά;) για να μπορέσει να ψηλαφίσει όσα έχει ξεχάσει ή χάσει μιας «και το σκοτάδι μας βοηθά να βλέπουμε καθαρά». Στο ποίημα του «ο πόνος που νιώθεις», ο πόνος αφορά μόνο εκείνον που τον νιώθει παρά τα όσα λένε οι φίλοι, ενώ στο «οι αγράμματοι» μας λέει πως οι πατεράδες μας, αν και αγράμματοι, ήταν σοφοί, διάβαζαν τον τόπο, ήταν πικραμένοι και απορούσαν με την απληστία των καλλιεργημένων. Απλά, καθαρά, ντόμπρα ποιήματα, χωρίς επιτήδευση, χωρίς προσποίηση, χωρίς κοσμήματα, χωρίς περιττό διάκοσμο, από έναν ποιητή εκτός κυκλωμάτων και σιναφιού, αλλά που κοιτά τη ζωή (του) με μάτια ορθάνοιχτα.
Ντίνος Σιώτης
Περιοδικό “Poetix” β΄ τεύχος, σελ. 100-101
Χειμώνας 2009-2010
|
