Μια διαδρομή στη γλώσσα της ποίησης

μακριά από κάθε στεγανοποίηση.

Η ηχητική παραφθορά

και οι αποσυντονιστικοί ήχοι των λέξεων,

εμφανίζουν πράγματα που παραμένουν ανεξήγητα…

Το θρόισμα της γλώσσας (με διάθεση ερωτισμού)

μου λέει ότι πρέπει να περάσω υπαινικτικά

μέσα από το μάτι της βελόνας,

κάνοντας αποτρεπτικές και προκλητικές κινήσεις.

Είμαι όμως φυλακισμένη μέσα στους κώδικες

ενός συγκεκριμένου άστεγου παράδεισου

και σε μια αυθόρμητη έκφραση ζωής,

χωρομετρώντας την ουσία

και τις διαδρομές μου στο ασυνείδητο…

Ταξίδια περιήγησης σε δρόμους που πέταξαν,

ξυπνώντας αναμνήσεις που αναδύουν τη μυρωδιά της νοσταλγίας

μέσα απ’ το γαλάζιο καθρέφτη της θάλασσας

και τις ακτίνες του ταξιδευτή ήλιου…